From The Cottage Flat Roof is een kleine kennel, die af en toe een nestje fokt. Dit hele verhaal is begonnen op 19 februari 1985, toen we onze eerste hond kregen, Goldy van Custwijck.
Zoals voor iedereen die voor het eerst een hond koopt, was dit ook voor ons een hele belevenis. Het zindelijk maken, het naast laten lopen, voor het eerst knippen, cursussen volgen. Alles was even nieuw en spannend.
Goldy was een teefje dat lichamelijk goed in elkaar stak. En omdat wij geïnteresseerd waren in het showgebeuren, zijn we een aantal shows gaan bezoeken. Toen bleek dat ze het goed deed, (een aantal keren “uitmuntend“ haalde en geplaatst werd), leek het ons een leuk idee om een nestje met haar te fokken. Nadat we ons goed hadden laten informeren over wat het allemaal inhoudt, besloten we het door te zetten.
Als reu kozen wij Dusty van Curley’s Home, de hond van een kennis van ons. Een ontzettend mooie reu met een donkere kleur vacht, wat voor ons van belang was (het heet tenslotte niet voor niets een Golden Retriever).
In totaal hebben wij vier nestjes gefokt met onze Frol. De eerste twee in combinatie met Dust en de laatste twee met First Lord Simon van het Wiekse Veld.
Om de administratie van de nesten goed bij te kunnen houden, besloten we de nesten op alfabetische volgorde te doen. Dit hield in dat de mensen die een pup uit het eerste nest kochten, een stamboom naam moesten verzinnen die met een A begon, zoals Astor. Het tweede nest begon met een B, enzovoorts.
Uit het tweede nest hebben we een teefje, Bonny, op naam gehouden.
Op naam houden houdt in dat de hond van de nieuwe eigenaars is, maar dat wij op de stamboom mede-eigenaar van de hond zijn. Dit heeft alleen als consequentie dat wij met de hond shows mogen lopen, met de teef mogen fokken en een reu ter dekking mogen stellen. De hond is dus wel gewoon van de nieuwe eigenaar en alleen in naam, ook van ons.
Uit het derde nest, hebben we ook een hond op naam gehouden, namelijk Clarity.
Van Bon en Jordy (alias Clarity) kregen we ieder één nestje.
Ook bij het D-nest hebben we het geluk gehad, dat er mensen waren, die deze overeenkomst wel zagen zitten. Van Doeska hebben we drie nestjes gekregen. Uit haar eerste nest hielden we de reu Misty op naam. Een ontzettend lieve hond, waar we shows mee lopen en aan jachttraining doen. Uit Doeska’s derde nest, hielden we een reu en een teef aan, Our-Balou en Our-Lady. In het dagelijkse leven heten ze Balou en Gaby. Ook met hen gaan we naar de shows en werd er aan hun jachtinstinct gewerkt. Met Gaby hopen we de komende tijd meer te gaan doen, in verband met shows in Nederland en buitenland.
Vlak voor Doeska’s vierde dekking, moesten we haar laten in slapen wegens acute leukemie. Dit heeft de familie Kik en ons veel verdriet gedaan, want Does was een ontzettend lieve en enthousiaste hond, waar we graag wat meer jaartjes van hadden willen genieten.
Onze stammoeder Goldy, moesten we 26 juni 1998 laten inslapen, vanwege uitzaaiingen van een kankergezwel op haar tong. Zij is dus dertien jaar geworden. De herinnering aan haar is groot, niet alleen omdat ze de moeder is van vele honden en het begin van onze hobby. Maar ook om de hond die ze was. Hoe oud ook, tot de week voor het inslapen, minimaal één keer per dag had ze haar dolle vijf minuten en speerde ze van de keuken naar de kamer, van de mand naar de gang en weer terug. Altijd vrolijk, lief en haar staart heeft in dertien jaren heel wat overuren gemaakt. Kortom, onze Frol.
Toen we na een aantal jaar weer aan een hond wilden beginnen, zijn we gaan kijken naar wat voor type hond we zouden willen. Want als je niet oppast, ga je te ver door in één lijn en dan loopt het op een gegeven moment dood. We lieten ons oog vallen op een combinatie van Charles en Marleen Borgmans uit België, die gebruikt zou gaan worden. En uit het kleine nest wat daar geboren werd, hebben we Sacha gekozen.
Met Sas hebben we al diverse shows gelopen en van jagen is ze helemaal idolaat. Ze werkt graag voor ons en dat is goed te merken in haar enthousiasme binnen de ring en op het veld. Want ook in het wild heeft ze al een aantal duiven en eenden binnen gebracht. Op de shows heeft ze vele “uitmuntends” binnen gebracht en ook een aantal keer is ze geplaatst op een show in Nederland of België.
In het jaar 2000 is Funny-Babet bij ons gekomen. Vanwege omstandigheden, moest een collega fokker afstand doen van haar en zo is ze bij ons terecht gekomen. Als je Babet zou moeten omschrijven, zou iedereen het zelfde zeggen. Namelijk, dat het een ontzettende fleem/kroel hond is, met en lief, aanhankelijk, maar ontzettend enthousiast karakter.
Wij hebben het fokken altijd als een ontzettend leuke en ook leerzame ervaring gezien. Leerzaam omdat je een moeder met haar jongen aan de gang ziet en dan zie je zo’n hoop dingen waar je eerst geen weet van had. En leuk is het natuurlijk altijd, als je een stuk of wat pups in en rond het huis hebt huppelen. Fokken is bij ons geen verplichting, komt het dit jaar niet uit, dan niet. Absoluut niet kosten wat het kost, want met zo’n instelling maak je een ras kapot! Wij vinden er veel voldoening in en dat willen we graag zo houden